Salman Məmmədoğluna ömür və yaradıcılıq təbriki
İnsan ömrünü illər deyil, yaşadığı duyğuların dərinliyi, söylədiyi sözlərin səmimiyyəti, arxasında qoyduğu mənəvi iz və insanların qəlbində qazandığı ehtiram ölçür. Elə ömürlər var ki, sakit bir çay kimi axıb gedir. Elə ömürlər də var ki, keçdiyi hər yerdə torpağa bərəkət, ürəklərə ümid, yaddaşlara işıq bəxş edir. Salman Məmmədoğlunun ömür və yaradıcılıq yolu məhz belə mənalı, zəhmətli və işıqlı ömürlərdəndir.
Hörmətli Salman müəllim!
Sizi bu əlamətdar gün münasibətilə ürəkdən təbrik edirəm. Sizə möhkəm cansağlığı, mənəvi rahatlıq, ailə səadəti, tükənməz yaradıcılıq enerjisi və qələminizin işığı ilə daha neçə-neçə könlü nurlandırmaq səadəti arzulayıram.
Yaradıcılığın başlanğıcında həmişə sevgi dayanır. Söz həqiqi sevgidən doğulanda təsirli olur, xalqın dərdindən, sevincindən və mənəvi yaddaşından güc alanda isə uzunömürlü yaşayır. Sizin yaradıcılığınız da Vətənə, doğma torpağa, insana, ana müqəddəsliyinə, halal zəhmətə, ədalətə və mənəvi saflığa bəslənən böyük sevgidən qaynaqlanır.
Siz Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin və Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü kimi həm nəsr, həm poeziya, həm də publisistika sahəsində ardıcıl yaradıcılıq yolu keçmisiniz. “Boladiyə gedən yollar”, “Bura Vətəndir, qardaşım”, “Bitməz sevgi mahnısı”, “Seyid və Fatimə”, “Bu dünyada mən də yaşadım”, “Zəfər soraqlı yollar”, “Ömür də bir yuxu imiş”, “Dünya, sənin haqqın hanı” kimi kitablarınız yalnız şəxsi yaradıcılıq uğurunuz deyil, həm də zəhmətinizin, müşahidələrinizin və xalqa bağlılığınızın ədəbi ifadəsidir.
Bu əsərlərin adlarını bir-bir oxuduqda belə bütöv bir insan taleyi, bir Vətən coğrafiyası və bir mənəviyyat dünyası göz önündə canlanır. Bu yollarda doğma Boladinin kənd nəfəsi də var, Azərbaycanın əzəməti də, sevginin bitməz nəğməsi də, insan ömrünün kövrəkliyi də, Zəfərin qüruru da, dünyanın haqqını axtaran narahat vicdanın səsi də.
Sizin poeziyanızın ən mühüm xüsusiyyətlərindən biri həyat hadisələrinə sadəcə müşahidəçi kimi deyil, məsuliyyətli vətəndaş və müdrik insan mövqeyindən yanaşmağınızdır. “Həyat haqqında düşüncələr” şeirinizdə insanın dəyərini maddi sərvətdə deyil, Vətən sevgisində, halal zəhmətdə, qeyrətdə və qazanılmış hörmətdə görürsünüz.
Sizin poetik qənaətinizə görə, insanı ucaldan onun nə qədər var-dövlət toplaması deyil, necə yaşaması, hansı yolu seçməsi, kimlərin könlündə işıq yandırmasıdır. Bu, sadəcə şair düşüncəsi deyil. Bu, bütöv bir həyat fəlsəfəsidir. Çünki insanın həqiqi sərvəti malı deyil, əməlidir; müvəqqəti şöhrəti deyil, el arasında qazandığı hörmətdir.
Siz Vətən sevgisini də yalnız duyğulu sözlərlə ifadə olunan bir hiss kimi təqdim etmirsiniz. Sizin üçün Vətən sevgisi xalqın varlığını, torpağın toxunulmazlığını və gələcək nəslin mənəvi sağlamlığını qoruyan müqəddəs qüvvədir. “Ürəkdə olmasa Vətən sevgisi, düşər bu torpağa düşmənin izi” düşüncəsi şairin həm poetik qənaəti, həm də vətəndaşlıq xəbərdarlığıdır.
Bu misralarda Vətən anlayışı şüardan ucalaraq mənəvi məsuliyyətə çevrilir. Siz oxucuya anlatmağa çalışırsınız ki, torpağı yalnız silahla deyil, həm də yaddaşla, vicdanla, birliklə, təhsillə, halal zəhmətlə və milli dəyərlərə sədaqətlə qorumaq lazımdır.
“Oğluma nəsihət” şeirinizdə isə bir atanın övladına müraciəti vasitəsilə bütöv bir nəslə həyat dərsi verirsiniz. Mərhəməti başının tacı etmək, haqq yolunu seçmək, ağlı rəhbər tutmaq, zəhmətə bağlanmaq, şərəfi qorumaq və halal yaşamaq kimi tövsiyələriniz əslində insanın mənəvi kamillik proqramıdır.
Bu şeirdə ata hökm etmir, yol göstərir. Əmr vermir, həyat təcrübəsini bölüşür. Sərt qaydalar söyləmir, övladının qarşısında mənəvi bir çıraq yandırır. Məhz buna görə sizin nəsihətiniz bir ailənin sərhədlərini aşaraq bütün gənclərə ünvanlanan mənəvi vəsiyyətə çevrilir.
Sizin qələminiz yalnız gözəllikləri tərənnüm etmir. O, cəmiyyətin ağrılarına da toxunur. “Maraqdan baxılır” şeirində doğmaların yadlaşmasını, ata nəsihətinin və ana laylasının unudulmasını, məhəbbətin sədaqətdən uzaqlaşmasını, maddi maraqların vicdan və qeyrəti kölgədə qoymasını narahatlıqla ifadə edirsiniz.
Bu narahatlıq bədbinlikdən doğmur. Əksinə, insanlığa olan inamdan qaynaqlanır. Siz cəmiyyətin mənəvi aşınmasını göstərməklə insanları yenidən öz köklərinə, ailə dəyərlərinə, mərhəmətə, sədaqətə və vicdana dönməyə səsləyirsiniz. Poeziyanızın dərinliyində belə bir çağırış yaşayır: dünya dəyişsə də, insanı insan edən dəyərlər dəyişməməlidir.
Ana mövzusu yaradıcılığınızın ən kövrək və ən müqəddəs səhifələrindəndir. “Bir ana laylası gərəkdir mənə” şeirində ana itkisini yalnız ayrılıq ağrısı kimi deyil, insanın mənəvi dayağını, uşaqlıq sığınacağını və həyat yolunu işıqlandıran nurunu itirməsi kimi təqdim edirsiniz.
İnsan neçə yaşında olursa-olsun, anasını itirəndə daxilində yenidən köməksiz bir uşağa çevrilir. Sizin şeirinizdə arzulanan ana laylası sadəcə bir səs deyil. O, uşaqlığa qayıtmaq, mərhəmətə sığınmaq, başını yenidən ana dizinin üstünə qoymaq və həyatın bütün ağrılarından bir anlıq uzaqlaşmaq istəyidir. Bu səmimiyyət şeirinizi oxucunun şəxsi xatirəsinə, öz ana həsrətinə çevirir
.
“Dünya, sənin haqqın hanı?” şeirinizdə isə şair qələmi vətəndaş vicdanının səsinə çevrilir. Dünyada tamahkarlığın tüğyan etməsi, güclülərin zəiflər üzərində hökmranlığı, insanların çoxaldığı halda insanlığın azalması, qatillərin cəzasız qalması sizi narahat edir. Hər bəndin sonunda səslənən sual yalnız dünyaya deyil, hər birimizin vicdanına ünvanlanır: “Dünya, sənin haqqın hanı?”
Bu sualın cavabını şair özü açıq şəkildə söyləməsə də, bütün yaradıcılığı ilə göstərir. Dünyanın haqqı insanın vicdanındadır. Mərhəmətdədir. Ədalətdədir. Halal zəhmətdədir. Vətənə sədaqətdədir. Ananın duasında, atanın nəsihətində, şəhidin müqəddəs xatirəsində və haqq qarşısında əyilməyən insan ləyaqətindədir.
Sizin üçün Vətən böyük Azərbaycanın hər qarışından başlayır, lakin doğma yurdun nəfəsi ilə daha da yaxınlaşır. “Lənkəranda” şeirinizdə Lənkəranı yalnız yaşıl bağların, uca dağların və gözəl təbiətin məkanı kimi deyil, qonaqpərvərliyin, halallığın, sədaqətin və imanlı insanların yurdu kimi təqdim edirsiniz.
Bu şeirdə Lənkəran artıq coğrafi məkan deyil. O, canlı bir obrazdır. Onun ürəyi insanların sevgisi ilə döyünür, nəfəsi yaşıl bağlardan gəlir, süfrəsi halallıqla açılır, qapısı qonağın üzünə məhəbbətlə açılır. Siz doğma yurdu tərənnüm etməklə əslində bütöv Azərbaycanın mənəvi portretini yaradırsınız.
Sevgi şeirlərinizdə də məhəbbəti keçici hiss kimi deyil, insanı həyata bağlayan, ona ümid, dözüm və yaşamaq gücü verən mənəvi qüvvə kimi təqdim edirsiniz. Sizin poetik dünyanızda ürək məhəbbətlə döyünmürsə, günəş də solur, buludun gözləri də dolur, ömür də mənasını itirir. Sevgi insanı narahat dünyanın içində yaşadan, qoruyan və sabaha bağlayan ən böyük qüvvəyə çevrilir.
“Sevgidən doğulan Vətən” və “Zəfər soraqlı yollar” poemalarınızda isə sevgi ilə vətəndaşlıq duyğusu birləşir. Azərbaycan əsgərinin keçdiyi şanlı Zəfər yolu şair qəlbinizdən keçərək misralara çevrilir. Hər söz torpaq sevgisi ilə nəfəs alır, hər misra xalqımızın qürurunu və qalibiyyət iradəsini yaşadır.
Hörmətli Salman müəllim!
Sizin yaradıcılığınız bir həqiqəti təsdiqləyir: yaxşı şair yalnız gözəl misralar yazan insan deyil. Yaxşı şair xalqın yaddaşını qoruyan, cəmiyyətin ağrılarını duyan, insanlara doğru yolu göstərən və sözün məsuliyyətini daşıyan şəxsdir.
Sizin qələminiz bəzən ana laylası qədər kövrək, bəzən ata nəsihəti qədər müdrik, bəzən Vətən çağırışı qədər qüdrətli, bəzən də dünyanın ədalətsizliyinə etiraz edən vicdan səsi qədər sərtdir. Lakin bütün bu müxtəlif duyğuları birləşdirən dəyişməz bir qaynaq vardır: sevgi.
Bu, insana sevgidir.
Bu, Vətənə sevgidir.
Bu, doğma yurda və torpağa sevgidir.
Bu, haqqı, halallığı və mənəvi saflığı qoruyan böyük vətəndaş sevgisidir.
Ömrün ahıl çağı insanın zəiflədiyi deyil, həyat təcrübəsinin müdrikliyə çevrildiyi, sözün daha ağır, xatirələrin daha əziz, dostluğun daha qiymətli olduğu bir mərhələdir. Sizin də ömrünüzün bu müdrik çağında arxaya baxarkən gördüyünüz yol zəhmətlə, kitablarla, oxucu sevgisi ilə və insanların qəlbində qazandığınız hörmətlə işıqlanır.
Ən böyük xoşbəxtlik budur ki, insan yaşadığı ömrün boş keçmədiyini, söylədiyi sözün kiminsə qəlbinə təsəlli verdiyini, yazdığı misranın bir gəncə düzgün yol göstərdiyini, bir oxucunu düşündürdüyünü, bir Vətən övladının qürurunu artırdığını görə bilsin.
Siz bu xoşbəxtliyi öz zəhmətiniz və qələminizlə qazanmısınız.
Arzu edirəm ki, qələminiz bundan sonra da yorulmasın, sözünüzün işığı sönməsin, yaradıcılıq eşqiniz azalmadan davam etsin. Yeni kitablarınız oxucularınızla görüşsün, əsərləriniz gələcək nəsillərə çatsın, adınız ədəbi və ictimai mühitimizdə həmişə ehtiramla çəkilsin.
Allah Sizə sağlam, bərəkətli və mənalı ömür versin. Ocağınızdan sevinc, süfrənizdən ruzi, qəlbinizdən sevgi, həyatınızdan dost nəfəsi əskik olmasın. Hər yeni gün Sizə yaşamaq həvəsi, hər yeni misra yaradıcılıq sevinci, hər yeni kitab isə oxucu məhəbbəti gətirsin.
Sizi ürəkdən təbrik edir, Sizə uzun ömür, möhkəm cansağlığı, ailə səadəti və yeni yaradıcılıq uğurları arzulayıram.
Ömrünüz sözünüz qədər mənalı, qələminiz Vətən sevginiz qədər qüdrətli, adınız qazandığınız hörmət qədər uca olsun!
Dərin hörmət və səmimi arzularla,
Yazıçı-dramaturq
Şəfahət Şəfi✍️
